Historia

Na przestrzeni ostatnich 60 lat HYDROPROJEKT - obecnie DHV Hydroprojekt - był autorem ogromnej większości projektów głównych budowli hydrotechnicznych w Polsce a także opracowań studialnych, planów i programów rozwoju gospodarki wodnej kraju.

Od 1951 roku do czasu przemian ustrojowych, HYDROPROJEKT funkcjonował jako przedsiębiorstwo państwowe o nazwie Centralne Biuro Studiów i Projektów Budownictwa Wodnego „HYDROPROJEKT”, a od roku 1992 działa jako spółka prywatna.

Proces prywatyzacji zakończył się przejęciem przez Spółkę HYDROPROJEKT majątku, praw, zakresu działalności przedsiębiorstwa państwowego i kadr wiodącego ośrodka w Warszawie, a także dwóch Oddziałów Terenowych: we Włocławku i w Sosnowcu.

DHV HYDROPROJEKT, jako Spółka prywatna, kontynuuje kierunki prac państwowego biura projektów i jednocześnie rozszerza zakres działania, szczególnie na dziedziny związane z ochroną środowiska. Wprowadzenie nowoczesnych metod projektowania, pełnej komputeryzacji firmy oraz szerokie wykorzystanie wieloletnich doświadczeń i bogatych archiwów własnych, przyniosło dynamiczny rozwój firmy i wzrost jej efektów ekonomicznych.

Ukształtowana w DHV Hydroprojekt kadra wybitnych specjalistów zdobyła bogate doświadczenie w Polsce i zagranicą.

Za swoją działalność DHV Hydroprojekt otrzymał liczne cenne nagrody i wyróżnienia.

Obecny zakres usług

WYBRANE PRZYKŁADY DOKONAŃ

W początkowym okresie swego istnienia HYDROPROJEKT zajmował się głównie problematyką rozwoju dróg wodnych, wykonując szereg obszernych prac studialnych nad użeglownieniem Wisły i Bugu, modernizacją drogi wodnej Odry, koncepcją polskiego odcinka Kanału Odra-Dunaj. Prace te, zgodnie z ówczesnymi tendencjami europejskimi, objęły projekty pierwszych obiektów realizowanych w okresie powojennym:

  • stopni wodnych na górnej Wiśle w Przewozie, Łączanach i Dąbiu,
  • stopnia w Brzegu Dolnym na Odrze,
  • tzw. Warszawskiego Węzła Wodnego: Portu i Kanału Żerańskiego oraz stopnia wodnego Dębe na Narwi, tworzącego Zalew Zegrzyński.

W dalszych latach działalności HYDROPROJEKT przystąpił do szerokich studiów dotyczących głównych problemów gospodarki wodnej w Polsce, w wyniku czego zostały opracowane ważne projekty:

  • plany gospodarki wodnej dla wybranych obszarów przemysłowych i miejskich, takich jak: Śląsko -Krakowski Okręg Przemysłowy, Łódzki Okręg Przemysłowy, Okręg Warszawski, Lubelskie Zagłębie Węglowe,
  • „Projekt Wisła”, wykonany na przełomie lat 60 i 70-tych przez polskich specjalistów przy pomocy technicznej i finansowej ONZ, w którym po raz pierwszy w Polsce do rozwiązywania problemów rozrządu wód w dorzeczach i optymalizacji gospodarki wodnej zastosowano system modelowania matematycznego,
  • opracowane w latach 80-tych „Regionalne perspektywiczne plany rozwoju gospodarki wodnej i ochrony wód” , w których po raz pierwszy odchodząc od oficjalnych planów społeczno-gospodarczych, rozważono różne hipotezy rozwoju kraju w perspektywie kilku dziesięcioleci,
  • „Koncepcja programowo-przestrzenna zagospodarowania doliny i regulacji Wisły od km 295,2 do km 684,0” ( 1996-2000),
  • wielowariantowa „Koncepcja zagospodarowania Dolnej Wisły”.

Wnioski i propozycje przedstawione w ” Koncepcji” pod koniec lat 90-tych, dotyczące m.in. rezygnacji z budowy pełnej kaskady stopni na dolnej Wiśle i celowości realizacji stopnia w Nieszawie jako inwestycji komercyjnej, gwarantującego bezpieczeństwo stopnia we Włocławku, zostały pozytywnie ocenione przez Ministerstwo Środowiska oraz Sejm.

  • Koncepcja Programowo - Przestrzenna z Wariantowym Studium Wykonalności dla projektowanej inwestycji pn. „Budowa stopnia wodnego w Nieszawie – Ciechocinku” (2002 –2005).

W całym okresie istnienia DHV Hydroprojekt znaczącą dziedziną działalności pozostają kompleksowe opracowania dokumentacji technicznej dla obiektów hydrotechnicznych, w pełnym zakresie i we wszystkich fazach projektowania. HYDROPROJEKT wykonał szczegółowe projekty ponad 60-ciu dużych obiektów budownictwa wodnego, mających istotne znaczenie dla gospodarki wodnej w Polsce. W znacznej większości są to obiekty już zrealizowane.

NAJWAŻNIEJSZE OBIEKTY ZREALIZOWANE PRZED 1992 r.

  • Stopień wodny Dębe na Narwi, z elektrownią o mocy 20 MW i Zbiornikiem Zegrzyńskim o dużym znaczeniu rekreacyjnym dla aglomeracji warszawskiej oraz stanowiącym źródło poboru wody dla Warszawy.
  • Stopień wodny Włocławek na Wiśle, zaprojektowany jako pierwszy stopień przewidywanej ówcześnie Kaskady Dolnej Wisły, składający się z jazu o 10 przęsłach i o przepustowości ponad 11 150 m3/s, zapory czołowej ziemnej o wysokości 20 m i długości 670 m, elektrowni wodnej o mocy 162 MW i średniej rocznej produkcji 739 GWh, śluzy żeglugowej o wymiarach komory 115 x 12 m i projektowanym spadzie 12,8 m oraz zbiornika o powierzchni około 75 km2 i pojemności 370 mln m3.
  • Zbiornik wodny w Tresnej, tworzący główny element Kaskady Soły (wraz ze zbiornikiem w Porąbce i zbiornikiem wyrównawczym w Czańcu); zapora ziemno-narzutowa o wysokości 37 m tworzy zbiornik retencyjny o pojemności około 100 mln m3, wykorzystywany jako ważne źródło zaopatrzenia w wodę aglomeracji śląskiej; przy zaporze znajduje się elektrownia o mocy 21 MW.
  • Zbiornik wodny Sulejów na Pilicy, o pojemności 75 mln m3, będący źródłem wody dla Łodzi, (ujęcie wody i rurociągi przerzutowe o wydajności 3,25 m3/s); po raz pierwszy zastosowano w Polsce uszczelnienie folią znacznej części czaszy zbiornika.
  • Zbiornik wodny Dobczyce na Rabie; zapora ziemna o wysokości 30,6 m z ekranem asfaltobetonowym, tworząca zbiornik o pojemności 125 mln m3, stanowiący główne źródło zaopatrzenia w wodę Krakowa i element systemu ochrony przeciwpowodziowej w dorzeczu Górnej Wisły.

OBIEKTY ZREALIZOWANE PO 1992 r.

  • Zespół zbiorników wodnych Czorsztyn –Niedzica i Sromowce Wyżne na Dunajcu; zapora ziemna Czorsztyn-Niedzica o wysokości 57 m tworzy zbiornik o pojemności 232 mln m3; elektrownia wodna o mocy 92 MW, wyposażona w 2 turbozespoły odwracalne, umożliwiające pracę pompową przy wykorzystaniu położonego poniżej zbiornika wyrównawczego Sromowce Wyżne. Ważnym zadaniem zbiornika jest ochrona przed powodzią (1997).
  • Projekt i nadzór nad rekonstrukcją skarpy zapory ziemnej przy elektrowni szczytowo-pompowej w Dychowie, zniszczonej przez osuwisko (1997).
  • Stopień wodny Pilzno na Wisłoce, realizowany etapowo, forma rekultywacji terenów po wieloletniej eksploatacji kruszyw (2000).
  • Zbiornik wodny Domaniów na Radomce o pojemności 12,9 mln m3, wybudowany dla celów rolniczych, przeciwpowodziowych, energetycznych (1,2 mln kWh rocznie) i rekreacyjnych (2001).
  • Stopnie wodne Smolice i Dwory, zlokalizowane w górnym odcinku Kaskady Górnej Wisły, pomiędzy Śląskiem a Krakowem (2002).
  • Stopień wodny Malczyce na Odrze, poprawiający warunki nawigacyjne poniżej stopnia w Brzegu Dolnym ( w budowie).
  • Kanał Ulgi w Opolu wykonany dla zabezpieczenia miasta Opola przed wodami powodziowymi Odry (2002).
  • Jaz Lipki na Odrze, nowo wybudowany jaz klapowy, poprawiający warunki żeglugi (2003).
  • Obiekt unieszkodliwiania odpadów wydobywczych Żelazny Most, największe składowisko w Europie, o docelowej wysokości zapór około 80 m i pojemności około 1 mld m3, przeznaczone na magazynowanie odpadów poflotacyjnych kopalni miedzi Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego. W 2011 roku zapory osiągnęły rzędną 180 m npm i łączną długość 14,3 km a pojemność składowiska – 497 mln m3.
  • Zbiornik wodny Wióry na Świślinie o pojemności do 35 mln m3, w tym rezerwa powodziowa 19 mln m3, wybudowany dla celów ochrony przeciwpowodziowej w zlewni rzeki Kamiennej, z zaporą ziemną o wysokości 35 m, budowlą przelewowo-spustową i elektrownią wodną (1,1 mln kWh rocznie) (2005).
  • Zbiornik wodny Kuźnica Warężyńska w dolinie Czarnej Przemszy, utworzony w wyrobisku po kopalni piasku jako forma rekultywacji zdegradowanego terenu, łączy funkcje przeciwpowodziowe i alimentacyjne w okresach niedoboru wody w zlewni rzeki Czarnej Przemszy. Pojemność całkowita zbiornika sięga 51 mln m3, powierzchnia – 560 ha (2005).
  • Zbiornik wodny Machów koło Tarnobrzega, przykład rekultywacji terenów zdegradowanych przez przemysł siarkowy. Adaptacja wyrobiska po byłej kopalni odkrywkowej siarki pozwoliła na utworzenie zbiornika wodnego o pojemności całkowitej 150 mln m3 i powierzchni około 500 ha (2005).
  • Zbiornik wodny Rakowice – I etap – elektrownia i jaz wpustowy na przełożonym odcinku rzeki Bóbr, poprowadzonym przez wyrobiska po eksploatacji kruszyw(2005).
  • Modernizacja polegająca na rozbudowie i remoncie istniejącej oczyszczalni ścieków w Mińsku Mazowieckim; przepustowość oczyszczalni po modernizacji wynosiła Qdmax=12.000 m3/d; RLM 85.000 (2005)
  • Zabezpieczenie przeciwpowodziowe Młynówki w Opolu wraz z przebudową i udrożnieniem koryta Odry z międzywalem na odcinku od km 150,60 do 154,00 (2007)
  • Udrożnienie Starej Odry wraz z międzywalem na odcinku od dolnego stanowiska jazu Psie Pole do mostów kolejowych Poznańskich we Wrocławiu (2008)
  • Elektrownia Wodna w Dobrzeniu na rzece Odrze przy istniejącym stopniu wodnym w km 164,2 – etap I obejmujący budowę bloku elektrowni, otwartego kanału doprowadzającego i odprowadzającego wodę oraz placu manewrowego przed elektrownią (2008)
  • Przebudowa koryta rzeki Odry na odcinku od mostów Poznańskich kolejowych do ujścia rzeki Widawy wraz z udrożnieniem górnego stanowiska stopnia Brzeg Dolny (2009)
  • Zbiornik przeciwpowodziowy Świnna Poręba na rzece Skawie, jeden z najdłużej powstających obiektów hydrotechnicznych; po wybudowaniu zbiornik będzie kluczowym obiektem w systemie gospodarki wodnej północno-zachodniej części województwa małopolskiego i województwa śląskiego; pojemność całkowita zbiornika wynosi 160 mln m3, w tym pojemność powodziowa 60 mln m3, średnia głębokość: ok. 15 m, a powierzchnia przy maksymalnym poziomie piętrzenia: 1035 ha (1986-2015)
  • Oczyszczalnia ścieków Katowice o projektowanej przepustowości Qdmax=40.000 m3/d i RLM 200.000 (2009)
  • Projekty związane ze stopniem wodnym Włocławek:
    • Ekologiczne bezpieczeństwo stopnia wodnego Włocławek, 2007-2008
    • Przebudowa i remont obiektów stopnia wodnego Włocławek, 2009-2012
    • Przebudowa zapory bocznej w Nowym Duninowie (lewobrzeżna zapora zbiornika wodnego Włocławek), 2010
    • Przebudowy zapór bocznych zbiornika wodnego Włocławek i makroniwelacja czaszy zbiornika, 2009
    • Modernizacja stopnia wodnego we Włocławku i poprawa bezpieczeństwa powodziowego zbiornika włocławskiego, 2011
  • Remonty zabytkowych obiektów na Kanale Augustowskim, np. śluza i jaz z mostami w Perkuciu, między jeziorami Krzywym i Miklaszewskim (2009), śluza i jaz z mostami na drodze gminnej w Tartaku (2009)

PROJEKTY ZAGRANICZNE

Działalność eksportową HYDROPROJEKT rozpoczął już w 1960 roku, wykonując obszerne, trwające 5 lat studia zagospodarowania zasobów wodnych obszaru Amarah w Iraku. Na terenie tego kraju w latach 80-tych wykonano ponadto:

  • Studia uregulowania stosunków wodnych na obszarach leżących wzdłuż połączonego biegu rzek Tygrys i Eufrat (projekt Shatt Al-Arab, obszar 260 000 ha).
  • Stopień wodny Basrah na Shatt Al-Arab (jaz, kanał, śluza żeglugowa). Przy budowie tego obiektu, realizowanego w bardzo trudnych warunkach geologicznych, HYDROPROJEKT zastosował nowe rozwiązanie konsolidacji podłoża. Zastosowane geodreny i ruszt ze ścian szczelinowych umożliwiły bezpieczne i stabilne posadowienie obiektów.
  • Studium możliwości zagospodarowania rolniczego 3 obszarów w północnym Iraku oraz projekt techniczny i dokumenty kontraktowe na budowę farmy pilotowej (Projekt Ranya, obszar 90 000 ha).
  • Nadzór techniczny podczas budowy zapory Badush na rzece Tygrys wraz z weryfikacją dokumentacji projektowej opracowanej przez Energoprojekt Belgrad.
  • Studium zabudowy i wykorzystania energetycznego górnego biegu rzeki Tygrys.
  • Projekty techniczne i nadzór autorski nad budową 10 pompowni nawadniających i odwadniających o wydajności od 2 do 12 m3/s.

Pracownicy HYDROPROJEKTU sprawowali również nadzór inwestycyjny nad realizacją zapory ciężkiej Hammam Grouz w Algierii, projekt i nadzór nad realizacją regulacji stosunków wodnych na terenie budowy elektrowni węglowych Yenikoy i Kemerkoy w Turcji oraz szereg nadzorów inwestycyjnych w Libii.

Ponadto HYDROPROJEKT wykonał dla byłej Czechosłowacji dokumentację projektową i pełnił nadzory autorskie przy modernizacji wielu obiektów drogi wodnej Łaby i Wełtawy:

  • stopnie wodne Roudnice, Česke Kopisty, Lovosice na Dolnej Łabie, przebudowa jazów iglicowych z początku XX w. na sektorowe (1968-1973),
  • modernizacja jazu Dolní Beřkovice na Łabie (1974),
  • modernizacja 12 śluz na dolnej Łabie (1974-1976),
  • nowy stopień wodny Tynec na Łabie, śluza i jaz klapowy (1974-1976),
  • nowy jaz i śluza w Obřiství na Łabie (1976),
  • modernizacja jazów na Wełtawie: Troja w Pradze (1976), i Vraňany (1980),

oraz pełnił nadzory nad budową miejsko-przemysłowej , mechanicznej i biologicznej oczyszczalni ścieków o wydajności Qdmax=110 000 m3/d w Českým Krumlově, wykonanej w oparciu o technologię czeską (1986-1992).

do góry
 
 
 
 
DHV HYDROPROJEKT
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
ul. Dzielna 60
01-029 Warszawa
 
Sekretariat:
tel. (48 22) 53 13 400
fax (48 22) 635 00 20
dhvhydroprojekt@rhdhv.com
Marketing:

tel. (48 22) 53 13 441
tel. (48 22) 53 13 442